Η σχέση γονιού και παιδιού είναι μια συνεχής πρόκληση και δεν είναι λίγες οι φορές που γίνεται η αφορμή για να ξεκινήσει κανείς ψυχοθεραπεία. Κάθε γονιός ξεκινά με την προσδοκία να προσφέρει το καλύτερο στο παιδί του, να το κάνει να νιώσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη και να το βοηθήσει να εξερευνήσει τη ζωή που ξεδιπλώνεται μπροστά του. Όμως ο δρόμος δεν είναι τόσο ομαλός όσο το παιδί βαίνει τα διάφορα αναπτυξιακά στάδια. Οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με προκλητικές συμπεριφορές, δυσκολίες προσαρμογής, έντονα συναισθήματα. Συχνά νιώθουν ανεπαρκείς, ελλιπείς ή απλά "κακοί γονείς". Αφορμή μπορεί να είναι ένα ανεξήγητο ξέσπασμα ενός μικρού παιδιού, η δυσκολία επικοινωνίας με έναν έφηβο, οι φόβοι και οι αγωνίες ενός παιδιού που ξεκινά το σχολείο... Στην ουσία σε αυτή την διαδρομή ο κάθε γονιός καλείται να διαχειριστεί τα δικά του παλιότερα συναισθήματα, τις δικές του παιδικές "σκιές". Μέσα από την θεραπευτική διαδικασία, σταδιακά οι θεραπευόμενοι καταφέρνουν να στραφούν και να ακούσουν το δικό τους "εσωτερικό παιδί" , να ξεμπλέξουν τα συναισθήματα του τότε από τα συναισθήματα του τώρα και να πορευτούν με λιγότερα βάρη στον γονεικό δρόμο